Martin Tol

In de gemeente Edam-Volendam wordt hard gewerkt en dat is niet altijd betaald. Heel veel mensen doen vrijwilligerswerk. Zonder vrijwilligers zou de wereld er heel anders uitzien. Joke Karman, vrijwilligersmakelaar van gemeente Edam-Volendam, stelt een aantal vragen aan vrijwilligers. Om inzicht te krijgen in het werk dat al deze vrijwilligers doen. In verband met de Corona maatregelen via een telefonisch interview.

Uit de schaduw… Martin Tol

1. Wie ben je?
Ik ben Martin Tol, ik ben geboren in Volendam en ben 49 jaar. Ik ben getrouwd met Margriet en heb twee kinderen Anne en Martijn. In het dagelijks leven ben ik fiscalist bij de Belastingdienst. Momenteel vanuit huis werkend.

2. Waar doe je vrijwilligerswerk en hoe ben je daar terecht gekomen?
Als voorzitter bij Fanfarecorps Wilhelmina in Volendam. Als 10-jarig jongetje werd ik door een klasgenoot gevraagd om op les te gaan. Hij stopte twee jaar later en ik ging door. In 1995 ben ik bestuurslid geworden. De functie van penningmeester heb ik zo’n 20 jaar vervuld. Door mijn fiscaal economische opleiding heb ik goed inzicht in financiën en boekhouden. Ik  ben ook secretaris van de Stichting Cultureel Centrum aan de Populierenlaan. Dit centrum wordt verhuurd aan verschillende verenigingen en instellingen. Wij repeteren daar (normaliter) elke week met Wilhelmina.

3. Waarom doe je vrijwilligerswerk? Wat brengt het je?
Ik doe dit vrijwilligerswerk omdat ik wil bijdragen aan het gezond houden van het fanfarecorps. Met mijn kennis, achtergrond en ervaring kan ik daar een goeie bijdrage aan leveren. Ik vind het een uitdaging om te besturen, om goed om te gaan met mensen en situaties. Vaak zijn dat positieve situaties, soms ook minder leuke. Ik leer veel mensen kennen door het netwerken met andere verenigingen, gemeente, sponsoren en donateurs. En ik hou van organiseren. Met als resultaat: op een leuke en gezellige manier met elkaar muziek maken.

4. Waarom vind je het belangrijk dat er vrijwilligerswerk gedaan wordt?
Veel verenigingen, stichtingen en instellingen moeten het hebben van bijdragen van donateurs en sponsors. Zij kunnen niet overleven op inkomsten uit betaalde optredens of bijeenkomsten. Deze organisaties leveren een belangrijke bijdrage aan de gemeenschap. Het is belangrijk dat er mogelijkheden zijn voor een zinvolle invulling van vrije tijd, voor ontspanning en verbinding. De donateurs- en sponsorinkomsten zijn hard nodig om de jaarlijkse kosten van de verenigingen, stichtingen en instellingen te dekken. Het vaste donateur zijn is niet meer vanzelfsprekend en de regels van de privacywet maken het niet gemakkelijk. Soms is er geld om betaalde krachten aan te nemen, maar dat is onvoldoende om het werk uit te laten voeren. Zonder vrijwilligers zullen veel zaken verdwijnen omdat het niet meer te betalen is en dat zou doodzonde zijn. Voor de gehele gemeenschap.

5. Je wordt voor deze rubriek genomineerd door Martin Nibbering met de volgende vraag: “Kunnen jullie in deze Coronatijd nog wel oefenen? Gemeenschappelijk zal denk ik niet gaan. Wordt het daarom niet lastig om een muziekstuk te repeteren?”
Sinds het coronavirus (begin maart) zijn alle repetities stilgelegd. Wij blazen met ons instrument lucht in de ruimte, dus besmettingsgevaar is waarschijnlijk hoger dan bij andere communicatie. Sindsdien repeteren we gedwongen thuis. In je eentje. Dat is natuurlijk niet gezellig en niet motiverend.
Gelukkig mogen we met ingang van 1 juni weer spelen, maar tussen orkestleden moet twee meter afstand zijn. Dat geeft praktische problemen: we passen dan niet in het Cultureel Centrum. Gelukkig hebben we inmiddels een mooie ruimte gevonden in De Triade. Een concert geven is vooralsnog niet in beeld.

6. Wie nomineer je voor deze rubriek en welke vraag wil je hem of haar stellen?
Mijn vader Jaap Tol (Bliek). Hij is al z’n hele leven als vrijwilliger betrokken bij de kerk. Mijn vraag: “Door het coronavirus is de kerk gesloten voor publiek. Dit is zover ik weet nog nooit voorgekomen. Hoe beleven de kerkvrijwilligers/betrokkenen deze tijd? Vooral met begrafenissen lijkt het me een lastig verhaal. Hoe wordt daaraan invulling gegeven?”

Volgend jaar is het veertig jaar geleden dat kleine Martin bij Wilhelmina op muziekles ging. In de loop der jaren heeft hij het corps flink zien veranderen. Bij de start was er één vrouwelijk lid en nu is inmiddels twee-derde van het corps vrouw. De wereld verandert, en het corps verandert mee. Samen mooie muziek maken blijft het doel. In klederdracht. Mooi cultureel erfgoed.

Ook vrijwilligerswerk doen? Neem contact op met Joke Karman, vrijwilligersmakelaar van gemeente Edam-Volendam: vrijwilligersmakelaar@edam-volendam.nl of 06-15 60 35 83.

(Bron: De Stadskrant - 15 juni 2020)