Kunst kijken Volendam 2018

28 oktober 2018
Kunstroute Volendam naar organisatie

Het bestuur van Kunst Kijken Volendam vindt het belangrijk om voorafgaand aan de 17e editie van de Kunstroute Volendam in het weekend van 27 –28 oktober 2018 een beeld te schetsen van de deelnemende kunstenaars. We benaderen daartoe een aantal kunstenaars per mail met de volgende vraag:

Waarom vertonen zij hun kunsten tijdens Kunst Kijken Volendam en wat zijn hun beweegredenen om tijd aan kunst te wijden?

En ook dit jaar heeft een aantal kunstenaars, met een grote variatie  in leeftijd, bekendheid, woon-/werkgebied en kunstvorm, er van harte aan meegewerkt om ons een inkijkje te geven in hun kunstzinnige leven.

1. Wie ben je en wat moeten de mensen beslist van je weten?
Ik ben Christine Mooijer, 28 jaar en een geboren en getogen Volendamse. Als kind hield ik al van tekenen en illustreren; ik heb zelfs ook een kinderboekje gemaakt: ‘Goed zo, Karel!’, als onderdeel van mijn studie Grafisch Vormgeving op het Mediacollege in Amsterdam. Ik wilde oorspronkelijk journalist worden, maar tijdens die opleiding was ik meer bezig met het opmaken van het blad, waardoor een switch naar vormgeving logisch was. Tijdens die studie leerde ik ook de basistechnieken van fotografie en ben ik gaan fotograferen tijdens concerten. Later veranderde de focus naar portret- en modefotografie. Dit leidde ertoe dat ik in 2014 startte met de studie Toegepaste Fotografie en Beeldcommunicatie aan de Fotovakschool in Amsterdam. Deze studie heb ik in juli jl.  afgerond met een prachtige expositie van het werk van mijn eindproject ‘Soliloquy’ en dat van medestudenten in LP2 in Rotterdam, naast het Nederlands Fotomuseum. Een perfecte locatie waar de werken een week hebben gehangen. Nu hangt mijn (afstudeer)werk tot 15 oktober in de Anita Neve Gallery in Almere en het zal ook op Kunst Kijken Volendam getoond worden. New Dutch Photography Talent 2019: in december/januari komt er een expositie in Amsterdam, als onderdeel van de uitgave van het New Dutch Talent boek waarin ik vermeld zal zijn. Noot van de schrijver: Christine heeft een werkelijk prachtig en uiterst professioneel portfolio; zelf noemt ze het haar Pandora’s box. Het toont de verschillende richtingen die ze heeft uitgeprobeerd, maar de rode draad is het zoeken naar je identiteit, het zoeken naar ontsnapping uit de dagelijkse realiteit. Ze ontwikkelt zich de laatste tijd vooral op geënsceneerde portretfotografie, een vorm van fotografie waarbij de fotograaf als een regisseur alles van tevoren in scène zet, om volledige controle te hebben over de wijze waarop zijn of haar idee wordt gevisualiseerd.

2. Welke kunstvorm beoefen je en wat heeft je daartoe gebracht?
Fotografie: je kunt wel zeggen dat fotografie mijn leven is, ik kan me daar helemaal in uiten, mijn emoties erin uitdrukken. Het is een manier om te spreken! Ik heb sowieso altijd de drang gehad om me te uiten in een creatieve vorm. Fotografie is een soort schrijven, het scheppen van mijn eigen wereld. Ik kan zelf geen muziek maken, maar de manier waarop een nummer emoties overbrengt door middel van tekst en een melodie, prikkelt mij om dat ook met foto’s te doen. Ik gebruik in plaats van melodie dan kleur en compositie, om het verhaal helder te maken.

3. Heb je een voorkeur voor een bepaald onderwerp?
Ik richt me de laatste tijd voornamelijk op portretfotografie. Ik zoek naar de perfecte weergave van mensen – vooral vrouwen - in hun zoektocht naar hun identiteit en hun groei naar volwassenheid. Verder is eenzaamheid een vrijwel continu thema en mijn werken hebben dan ook meestal een ‘donker randje’.Ik vind het belangrijk om vrouwen in beeld te brengen, omdat dit dicht bij mijzelf ligt (mijn werk is vrij semi-autobiografisch). Het donkere randje komt dan ook vanuit mijn eigen ervaringen; ik heb veel te maken gehad met depressiviteit en dit komt er op deze manier uit.

4. Wat zijn je inspiratiebronnen?
Er zijn heel veel fotografen die mij inspireren. Erwin Olaf en Gregory Crewdson bijvoorbeeld hebben een enorme invloed gehad op mijn manier van kijken naar beeld. Maar ook fotografen als Annie Leibovitz, Tim Walker, Peter Lindbergh prikkelen en inspireren. Mijn nieuwsgierigheid is eindeloos en ik kan me helemaal verliezen in kunst- en fotoboeken. Verder zijn exposities, musea, films, muziek, instagram en boeken een onuitputtelijke inspiratiebron voor mij. Zo heeft het boek ‘The Bell Jar’ van Sylvia Plath me erg veel inspiratie gegeven voor mijn eindproject ‘Soliloquy’. Deze roman vertelt over depressie en eenzaamheid maar ook over een moeizame groei naar volwassenheid. En die elementen komen steeds meer terug in mijn fotografie.

5. Wat betekent kunst voor je?
Kunst heeft van kinds af aan een grote rol in mijn leven gespeeld. Het betekent voor mij alles, het mezelf kunnen uiten. Kunst maakt de wereld mooier. Kunst is een ontsnapping uit de soms harde realiteit. Aan de andere kant zie ik kunst ook als een middel om dingen aan te kaarten, een boodschap uit te dragen. Eenzaamheid, voor mij een belangrijk thema, komt bijvoorbeeld steeds meer voor, maar wordt vaak verzwegen. Kunst moet inhoud hebben en -  naast het esthetische aspect – iets teweeg brengen. Een foto kan esthetisch nog zo mooi zijn, zonder inhoud houd je de aandacht niet bij het beeld, en andersom net zo. Fotografie is voor mij dan ook het vertellen van verhalen, het schrijven van mijn eigen realiteit, mijn eigen wereld. Met mijn fotografie geef ik deze wereld vorm en maak ik de kijker deel van mijn wereld. Ik ben fotograaf, maar noem mij net zo lief schrijver of vormgever.

6. Wat wil je met je kunst bij je publiek teweegbrengen?
Ik wil emoties losmaken, mensen een soort weg naar ontsnapping aanreiken. En het gevoel geven dat het prima is om je emoties te hebben en deze te uiten, dat dit bij je menszijn en groei naar volwassenheid hoort. Mensen zijn niet altijd alleen maar vrolijk en vriendelijk en beleefd, de donkere kant van onze emoties is net zo belangrijk.

7. Wat verwacht je van Kunst Kijken Volendam?
Ik hoop dat we hiermee laten zien dat Volendam een groeiend aantal kunstenaars heeft en dat Volendam meer is dan muziek en sport. Ik vind het erg positief dat er veel jongere kunstenaars meedoen; onze generatie heeft toch een andere blik op de wereld dan de ouderen en de combinatie van die twee maakt het leerzaam en boeiend. Het is ook goed dat er verschillende en sterk uiteenlopende kunstvormen geëxposeerd worden. Zelf wil ik vooral laten zien dat fotografie ook kunst is! Ik hoop dat mensen de foto’s snappen, de inhoud erin zien. Ik wil met Kunst Kijken ook mijn publiek verbreden. Mijn publiek bestaat nu voornamelijk uit jongeren, dankzij social media zoals Instagram. Bij Kunst Kijken Volendam hoop ik een ander en heel divers publiek te mogen begroeten.



november 2018
madiwodovrzazo
      1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30
week
week 44 week 45 week 46 week 47 week 48